Autofokus

Tryb ciągły czy pojedynczy

W dynamicznych sytuacjach, takich jak wejście pary, wyjście z ceremonii czy taniec, sprawdza się autofokus ciągły, który śledzi poruszający się obiekt. Do statycznych portretów wystarczy tryb pojedynczy, dający pewność, że ostrość zostanie zablokowana tam, gdzie chcesz. Wiele aparatów pozwala łączyć oba podejścia w jednej sesji.

Detekcja oczu

Nowoczesne aparaty potrafią wykrywać i śledzić oczy osoby w kadrze. To ogromna pomoc przy jasnych obiektywach pracujących w pełnym otworze, gdzie głębia ostrości bywa mniejsza niż centymetry. Włącz tę funkcję, ale nie polegaj na niej bez kontroli, zwłaszcza gdy w kadrze są dwie osoby lub ktoś ma zasłoniętą twarz.

Back-button focus

Oddzielenie ustawiania ostrości od spustu migawki daje kontrolę: ostrość ustawiasz osobnym przyciskiem, a spust służy tylko do zdjęcia. Dzięki temu możesz nie tracić ostrości przy zmianie kadru i łatwiej przełączasz się między śledzeniem a blokowaniem ostrości. Potrzeba kilku dni, żeby się przyzwyczaić, ale potem trudno wrócić do innego układu.

Głębia ostrości przy parach

Przy portretach pary przysłona f/1.4 bywa zbyt otwarta, bo ostry jest tylko jeden z dwojga. Przymknij do f/2 lub f/2.8, żeby oboje byli ostrzy. To prosty sposób na zmniejszenie liczby nieudanych kadrów.

Słabe światło

W ciemnych wnętrzach autofokus działa wolniej i chętniej pudłuje. Wybieraj punkty AF na obszarach o dobrym kontraście, takich jak krawędź marynarki czy linia włosów, a nie na gładkiej bieli sukni. Jeśli aparat ma pomocnicze światło AF, sprawdź, czy wolno go używać w danym miejscu. Kiedy nic nie pomaga, ustaw ostrość ręcznie i pracuj na wyznaczonej odległości.