Reportaż czy poza

Reportaż

Fotografia reportażowa dokumentuje to, co się dzieje, bez ingerencji w przebieg dnia. Jej siłą są autentyczne emocje i zdarzenia, których nie da się powtórzyć: łzy wzruszenia, śmiech gości, spontaniczne gesty. Wymaga uwagi, refleksu, dobrego przeczucia i umiejętności bycia niewidzialnym.

Fotografia pozowana

Zdjęcia pozowane są planowane i prowadzone przez fotografa. Dają kontrolę nad światłem, tłem i kompozycją, a ich efekty są przewidywalne. Najlepiej sprawdzają się w portretach pary, w zdjęciach grupowych i w sytuacjach, w których wszystkim zależy na idealnym wyglądzie.

Kiedy co wybrać

Ceremonia, toasty i parkiet to przestrzeń reportażu. Sesja plenerowa, zdjęcia rodzinne i detale to przestrzeń pozowania. Większość wesel potrzebuje obu podejść, a granica między nimi bywa płynna: dobrze prowadzona para w pewnym momencie zapomina o aparacie i zaczyna zachowywać się naturalnie.

Jak ustalić proporcje

Zapytaj parę, co jest dla niej ważniejsze, i pokaż przykłady obu stylów. Niektórzy nie lubią pozować i chcą jak najwięcej reportażu, inni cenią portrety i wolą dłuższą sesję. Zapisz ustalenia w planie dnia, żeby nie było rozczarowań.

Wpływ na sprzęt

Reportaż sprzyja jasnym obiektywom szerokokątnym i teleobiektywowi do pracy z daleka. Portrety pozowane najlepiej wyglądają na 50 i 85 mm. Zestaw dopasowany do stylu ułatwia pracę i pozwala skupić się na ludziach, a nie na sprzęcie.

Dalej: Fine art i filmowy look